MONIKA BRODKA: Synekdocha, Nowy JorkPosiadaczka jedynych w swoich rodzaju butów do tańca. Autorka muzyki w pięciu smakach. Artystka, która wie, jak wywołać grandę. Bohaterką nowego odcinka podcastu "Mój Ulubiony Film" jest Monika Brodka! Jak wspomina pocałunek Śmierci i ekranowy debiut w serialu "Fala zbrodni"? Czym uwodzi ją kino Charliego Kauffmana? Dlaczego tak trudno rzucić jej palenie papierosów? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza 25, 2022PAWEŁ DOMAGAŁA: do którego z "Przyjaciół" jest mu najbliżej?Stara się być równocześnie radykalnie pokorny i radykalnie pewny siebie. W przeszłości pomieszkiwał w "Żmijowisku" i na "Planecie singli", dziś woli raczej "Narnię". Od 15 lipca będziecie mogli zobaczyć go w kinach w melodramacie "Na chwilę, na zawsze". Na rozmowę z Pawłem Domagałą zaprasza Łukasz 16, 2022ANDRZEJ SEWERYN: Nie mam ulubionego filmu!Zdobywca "Ziemi obiecanej", kolonizator "Srebrnego Globu", głowa "Ostatniej rodziny", a od niedawna również "Królowa" małego ekranu. Gościem najnowszego odcinka podcastu "Mój Ulubiony Film" jest Andrzej Seweryn! Czy Clint Eastwood mógłby zagrać drag queen? Który aktor ma najlepiej dopracowany ekranowy chód? Dlaczego czas to najlepszy autor? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza 27, 2022JAŚMINA POLAK: "Prawdziwy romans"Choć urodziła się w Chicago, jest góralką z krwi i kości. Królowa parkietu w "Hardkor Disko". Gwiazda przedstawień Warlikowskiego, Garbaczewskiego i Wyrypajewa. Jeden z krytyków nazwał ją solą tej ziemi i niezbędną przyprawą w polskim życiu teatralnym. Od 6 maja będziecie mogli ją zobaczyć u boku Agnieszki Grochowskiej, Macieja Stuhra i Grzegorza Damięckiego w komediodramacie "Fucking Bornholm". Na rozmowę z Jaśminą Polak w podcaście "Mój Ulubiony Film" zaprasza Łukasz 02, 2022ANNA MARIA SIEKLUCKA: "Pamiętnik"Czy artysta może nie mieć ego? Jakie supermoce mają grzyby? Dlaczego "Pamiętnik" to prawdopodobnie najpiękniejsza historia miłosna w dziejach kina? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z gwiazdą serii "365 dni" Anną Marią Sieklucką zaprasza Łukasz 29, 2022WOJCIECH CHMIELARZ: BliżejJak się kończy wciąganie tabaki z maski samochodu pod czujnym okiem monitoringu? Co Gene Hackman i Morgan Freeman mają wspólnego z nową powieścią o przygodach komisarza Mortki? Dlaczego Wojciech Chmielarz czuł się kiedyś jak Jude Law w "Bliżej"? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Łukasz Muszyński zaprasza na rozmowę z jednym z najpoczytniejszych polskich pisarzy, który przy pomocy klawiatury zadaje czytelnikom rany i robi wyrwy w 04, 2022ZYGMUNT MIŁOSZEWSKI: Wszystko straconeDlaczego filmy Marvela to zimna, do połowy spleśniała zupa? Czy osoba z sercem po lewej stronie jest w stanie dogadać się z kolegą Kai Godek? Jakie są szanse na kolejny sezon "Prokuratora"? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z bestsellerowym pisarzem Zygmuntem Miłoszewskim zaprasza Łukasz Muszyński. 01:09:41March 01, 2022Na co dzień to tata janusz, ale gdy chwyta za mikrofon, wychodzi z niego testosteronowy don. Kiedyś sławił uroki brakaka lecz dziś wie, że wszystko kłamstwo i miraż. Miłośnik rutyny, człowiek pod nieustanną presją, zwykły chłopaczek z Radomia i jeden z najpopularniejszych raperów w Polsce. Bohaterem nowego odcinka podcastu "Mój Ulubiony Film" jest KęKę!01:12:22February 14, 2022MAŁGORZATA ROZENEK: "Narodziny gwiazdy"Czy nowy film Patryka Vegi to kino moralnego niepokoju? Dlaczego "Przyjaciele" nigdy się nie zestarzeją? Co łączy "Dirty Dancing", "Rocky'ego" i "Narodziny gwiazdy"? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Łukasz Muszyński zaprasza na rozmowę z Małgorzatą Rozenek-Majdan, którą już od 4 lutego będziecie mogli zobaczyć w kinach w filmie "Miłość, seks & pandemia".40:24February 01, 2022ALICJA BACHLEDA o "Facetach", graniu w "Wolfensteina" i filmowych końcach świataCo powinno być sensem życia: poszukiwanie szczęścia czy raczej osiągnięcie wyższego poziomu duchowego? Do czego może zainspirować "Niekończąca się opowieść"? Jak w dzisiejszych czasach powinniśmy definiować męstwo? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Łukasz Muszyński zaprasza na rozmowę z Alicją Bachledą, którą już od 28 stycznia będziecie mogli podziwiać w komedii "8 rzeczy, których nie wiecie o facetach".44:12January 25, 2022Dlaczego nie możemy pozwolić, by prawda zniszczyła piękną historię? W którym filmie Leonardo DiCaprio jest do schrupania? Co sprawia, że "Szósty zmysł" wyzwala w widzu czarne myśli? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z Tomaszem Włosokiem, odtwórcą głównej roli w dramacie sensacyjnym "Jak pokochałam gangstera", zaprasza Łukasz 08, 2022Co łączy "Króla Lwa" i "Ojca chrzestnego"? Dlaczego filmy Alice Rohrwacher są idealną odtrutką na opleciony światłowodami współczesny świat? Jak stracić twarz i jednocześnie ją zachować? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Łukasz Muszyński zaprasza na rozmowę z Zofią Wichłacz, którą już w najbliższy piątek będziecie mogli zobaczyć w nowej odsłonie antologii "Planeta singli. Osiem historii". Premiera w CANAL+ Premium i CANAL+ 08, 2021SOKÓŁ o spotkaniu z Gasparem Noé, hipokryzji Hollywood i imprezach jak z "Kac Vegas"Jak wyglądałaby filmowa biografia Sokoła w reżyserii jej bohatera? Dlaczego warto kolegować się z Anją Rubik? W jakich okolicznościach powstał tekst piosenki "Każdy ponad każdym", czyli najsłynniejszego storytellingu w historii polskiego rapu? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z Wojtkiem Sokołem zaprasza Łukasz 29, 2021KRZYSZTOF ZALEWSKI o gangsterach, Stanleyu Kubricku i marynarce Roberta De NiroJak napisać piosenkę w stylu Jamesa Bonda? Za co kochamy filmowych gangsterów? Dlaczego pixarowska rybka Nemo wcale nie jest tak niewinna, jak mogłoby się wydawać? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Łukasz Muszyński zaprasza na rozmowę z Krzysztofem Zalewskim, którego już od najbliższego piątku będziecie mogli podziwiać w ekranowej biografii Kaliny Jędrusik pt. "Bo we mnie jest seks".59:16November 15, 2021HANIA RANI i DOBRAWA CZOCHER o "Sztuczkach", "Chirurgach" oraz Hansie ZimmerzeStanowią jedno z cenniejszych dóbr eksportowych polskiej kultury. Kompozycje z ich nowej płyty, "Inner Symphonies", mogłyby z powodzeniem znaleźć się na soundtrackach filmów Villeneuve'a, Andersona oraz Sorrentino. Są przekonane o tym, że kino potrafi odmienić ludzkie życie, a "Tamte dni, tamte noce" zasłużyły na ocenę 1/10. Na rozmowę z Hanią Rani i Dobrawą Czocher zaprasza Łukasz 25, 2021IZA KUNA: Dwaj ludzie z miastaJaką nauczycielką dla swoich studentów jest Iza Kuna? Dlaczego świetna aktorka ma marzenia, ale nie ma złudzeń? Co sprawiło, że "Teściowie", którzy już w najbliższy piątek zadebiutują w kinach, okazali się jednym z najlepszych zawodowych i towarzyskich przeżyć w całej jej karierze? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę zaprasza Łukasz Muszyński. 45:48September 06, 2021PIOTR WITKOWSKI: Grobowiec świetlikówO czym powinien wiedzieć każdy karateka? Co sprawia, że tak trudno powstrzymać się od łez podczas oglądania "Grobowca świetlików"? Dlaczego aktorstwo to "nie jest zawód od poddawania się, ale po to, żeby walczyć"? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Piotrem Witkowskiem. Znany z "Procederu" i "Klangoru" znakomity aktor wystąpił ostatnio w filmie "Mistrz", który już w najbliższy piątek zadebiutuje na ekranach 24, 2021SŁOŃ o diable Piszczałce, Clincie Eastwoodzie i debiutanckim scenariuszuPatriarcha Brain Dead Familii, absolwent Szkoły Wyrzutków, przeklęte dziecko ośmiornic i jeden z wybitniejszych narratorów w historii polskiego rapu. W nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film" Słoń opowiada o ulubionych horrorach, fascynacji Clintem Eastwoodem, a także o traumie, jaką wywołał u niego w w dzieciństwie serial "Przyjaciele wesołego diabła". Na rozmowę zaprasza Łukasz 09, 2021KATARZYNA FIGURA: PremieraCzy rozterki artysty może zrozumieć w pełni tylko drugi artysta? Jak oglądać dzieła Davida Lyncha - próbować je zrozumieć czy raczej poczuć? Dlaczego "Premiera" Johna Cassavetesa to być może najlepszy film o aktorach, jaki kiedykolwiek powstał? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Katarzyną Figurą. Legenda polskiego kina odwiedziła podcast "Mój Ulubiony Film" z okazji rozpoczynającego się 3 sierpnia w Gdańsku Octopus Film Festival. Jednym z bardziej obleganych wydarzeń imprezy będzie pokaz "Nagiego instynktu" z dialogami czytanymi przez gwiazdę "Pociągu do Hollywood".56:16August 06, 2021DOROTA RABCZEWSKA: ApocalyptoBohaterka nowego odcinka podcastu "Mój Ulubiony Film" jest oddaną fanką Mela Gibsona. Na komediach śmieje się zazwyczaj w najmniej oczekiwanym momencie. Twierdzi, że nie lubi babskiego kina, ale "Dirty Dancing" może oglądać w nieskończoność. Właśnie zadebiutowała jako producentka filmowa - jej "Dziewczyny z Dubaju" będą jedną z głośniejszych premier kinowych tej jesieni. Na rozmowę z Dorotą Rabczewską zaprasza Łukasz Muszyński. 35:39July 27, 2021DAWID OGRODNIK: "Łowca jeleni"Jak wyglądała debiutancka bójka Dawida Ogrodnika? Dlaczego aktor nie wspomina najlepiej swojego pierwszego ekranowego pocałunku? Czy dzięki ojcostwu gwiazdor "Ostatniej rodziny" nabrał dystansu do uprawianego przez siebie zawodu? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z okazji premiery serialu "Rojst '97" zaprasza Łukasz 04, 2021MAJA OSTASZEWSKA o Bergmanie, Wajdzie i debiucie u SpielbergaCzy w życiu "trzeba bardzo dużo rzeczy zrobić, żeby po śmierci ze dwie, trzy zostały"? Dlaczego "Ojciec chrzestny" lepiej przetrwał próbę czasu niż "Dawno temu w Ameryce"? Czy nowe pokolenia widzów będą chciały oglądać arcydzieła Ingmara Bergmana i Andrzeja Wajdy? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Mają Ostaszewską. Aktorkę możemy aktualnie podziwiać w kinach w filmach "Magnezja" oraz "Śniegu już nigdy nie będzie".48:26June 14, 2021Co łączy "Misia" i "Smoleńsk"? Jak Tede wspomina dzieciństwo spędzone w PRL-u oraz pierwszą wyprawę do Stanów Zjednoczonych? Jakie zagrożenia wiążą się z jazdą w czołgu? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę zaprasza Łukasz 08, 2021Dlaczego warto opowiadać wszystkim o swoich marzeniach? Jak zostać marynarzem i krytykiem filmowym? Dlaczego nie zobaczyliśmy nigdy filmu "Okręt" w polskich kinach? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z Tomaszem Raczkiem zaprasza Łukasz Muszyński. UWAGA, BĘDĄ SPOILERY!01:37:04May 18, 2021WOJCIECH MECWALDOWSKI: Pewnego razu na Dzikim ZachodzieZapalony fan koszykówki, Louisa de Funèsa i Kolesia Lebowskiego. Mistrz improwizacji oraz ekranowych metamorfoz. W nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film" Wojciech Mecwaldowski opowiada o miłości do "Pewnego razu na Dzikim Zachodzie", wspomina czasy studiów i osławioną fuksówkę, a także zastanawia się, czy poprawność polityczna niszczy współczesną komedię. Na rozmowę zaprasza Łukasz 04, 2021KWIAT JABŁONI o filmach Allena, horrorach i "Szklanej pułapce" Dlaczego Kasia nie zobaczy nigdy dokumentu "Allen kontra Farrow"? Jakie filmy oglądał Jacek w trakcie pandemii? Czy rodzeństwo Sienkiewiczów ma podobny gust filmowy i jak powstają pomysły na ich teledyski? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę z zespołem Kwiat Jabłoni zaprasza Łukasz 27, 2021MAGDALENA BOCZARSKA: DraculaCzym uwiódł Magdę Boczarską "Dracula" Coppoli? Jaką postać aktorka zdubbingowałaby najchętniej w kinowej wersji "Psiego patrolu"? Czy gwiazda "Sztuki kochania" zadebiutuje już wkrótce jako reżyserka? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie z Łukaszem Muszyńskim w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film".01:00:38April 06, 2021NIKODEM ROZBICKI: TruposzGdzie i w jakich okolicznościach Nikodem Rozbicki poznał Quentina Tarantino? Czy kultowe kreacje Jamesa Deana są jeszcze w stanie zrobić wrażenie na współczesnych widzach? Jak zmienia się ekranowa rola, gdy zostanie zdubbingowana po niemiecku? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film". Na rozmowę zaprasza Łukasz 22, 2021ARKADIUSZ JAKUBIK: Dom złyJak doszło do pierwszego spotkania Arkadiusza Jakubika z Wojciechem Smarzowskim? Jakie niespodziewane profity przyniosła aktorowi rola w "Weselu"? I dlaczego nie skorzystał z oferty wyreżyserowania filmu porno? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza 11, 2021KUBA BADACH: Powrót do przyszłościDlaczego DeLorean nadaje się do podróży w czasie, ale nie do jazdy na drogach? Czy "Whiplash" pokazuje prawdziwy obraz świata jazzmanów? Jak napisać piosenkę, która oczaruje szefostwo Disneya w Hollywood? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Kubą 04, 2021Dlaczego Quentin Tarantino nie powinien kończyć reżyserskiej kariery po nakręceniu 10. filmu? Co pociąga widzów w kinie gangsterskim? Czy historie o nieuleczalnych chorobach mogą wpędzić w paranoję? I czy w Polsce powstanie wreszcie dobry film o hip-hopie? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Winim!01:32:28February 25, 2021Czy uczucie może zamienić się w uzależnienie? Czym różni się miłość dojrzała od szczeniackiej? Dlaczego Heath Ledger wielkim aktorem był? Odpowiedni szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Piotrem Stramowskim. Znany aktor odwiedził studio Filmwebu z okazji premiery serialu "Tajemnica zawodowa", który zadebiutuje na antenie TVN już 17 16, 2021Jak zmieni się polskie kino po zakończeniu pandemii? Dlaczego Jerzy Stuhr jest aktorem totalnym? Czy w podzielonym świecie można zachować neutralność i nie przegrać? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Piotrem Głowackim. Znakomitego aktora możemy aktualnie podziwiać w serialu TVN "Nieobecni".01:05:28January 25, 2021PIOTR TROJAN: Zet i dwa zeraWłaśnie odebrał nagrodę na festiwalu w Gdyni za znakomitą główną rolę w filmie "25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy". Już wkrótce zobaczymy jego reżyserski debiut - rozgrywający się w świecie kulturystów "Synthol". W rozmowie z Łukaszem Muszyńskim aktor Piotr Trojan opowiada o miłości do filmów Petera Greenawaya i "Laleczki Chucky", terapeutycznej sile sztuki, studiach w łódzkiej Filmówce i ambicji, która daje siłę do walki z 22, 2020MACIEJ MUSIAŁOWSKI: Cinema ParadisoOd 23 października w kinach możecie zobaczyć "Polot". Z okazji premiery do redakcji Filmwebu zawitał odtwórca głównej roli w filmie, Maciej Musiałowski. Rozmowa o ulubionych filmach aktora stała się punktem wyjścia do dyskusji o sztuce, ubraniach, podróżach, motoryzacji, studiach w łódzkiej Filmówce oraz życiu w czasach pandemii. Zaprasza Łukasz 23, 2020KATARZYNA ZAWADZKA: Wielkie pięknoJak pachnie Rzym? Jak wkręcić się na lotnisku w Dehli na niezapomnianą imprezę w pociągu? Które rosyjskie miasto gwarantuje niezapomniane metafizyczne przeżycia? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z Katarzyną Zawadzką. Aktorka odwiedziła redakcję Filmwebu z okazji premiery filmu "Banksterzy".57:41October 15, 2020JUSTYNA WASILEWSKA: Zakochany bez pamięciKim bylibyśmy bez wspomnień? Dlaczego czasem warto dać się zmanipulować? Czy miłość i zaborczość wykluczają się? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego ze znakomitą aktorką filmową i teatralną Justyną Wasilewską ("Serce miłości", "Sztuka kochania"). 01:04:40October 10, 2020AGNIESZKA HOLLAND: Diamenty nocy9 października w polskich kinach zadebiutuje nowe dzieło Agnieszki Holland pt. "Szarlatan". Z tej okazji wybitna reżyserka gościła w podcaście "Mój Ulubiony Film". Za co autorka "W ciemności" uwielbia "Diamenty nocy" i "Królową Margot"? Jakie są jej filmowe "guilty pleasures"? Dlaczego nie szuka w kinie eskapizmu lecz tematów wagi ciężkiej? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego. 41:06October 06, 2020CEZARY PAZURA: Dawno temu w AmeryceDlaczego "Dawno temu w Ameryce" to jeden z najpiękniejszych filmów w historii kina? Jak Cezary Pazura znalazł się na planie kultowego sitcomu "Przyjaciele"? Czy niegrzeczny humor z "13. posterunku" i "Kilera" byłby do zaakceptowania dla współczesnych widzów? Odpowiedzi szukajcie w podcaście Łukasza Muszyńskiego "Mój Ulubiony Film".01:07:39September 25, 2020PATRYK VEGA: 2001: Odyseja kosmicznaO tym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film" zrobiło się głośno, jeszcze zanim ujrzał on światło dzienne . W trakcie wizyty w redakcji Filmwebu Patryk Vega zapowiedział bowiem, że szykuje film rozgrywający się w trakcie pandemii koronawirusa, a także zakłada własną platformę VOD. To nie wszystko. Rozmowa o arcydziele Stanleya Kubricka "2001: Odyseja kosmiczna" stała się punktem wyjścia do rozważań nad cywilizacjami pozaziemskimi, COVID-19 oraz filmowcami kradnącymi Vedze pomysły na scenariusze. Reżyser odniósł się również do kontrowersji, jakie towarzyszyły realizacji filmu "Pętla". Zaprasza Łukasz 01, 2020KAMIL "SAFUL" NOŻYŃSKI: The LighthouseCzy oglądanie w trakcie lockdownu horroru o facetach zamkniętych w latarni było dobrym pomysłem? Jak zmienia się odbiór filmów po tym, jak poznało się tajniki kuchni filmowej? Kto jest najfajniejszą postacią z uniwersum Marvela? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z raperem i gwiazdą "Ślepnąc od świateł" Kamilem "Safulem" Nożyńskim. Jeszcze w tym roku na półki sklepów trafi jego solowa płyta. 39:46July 28, 2020W nowym odcinku podcastu "Mój Ulubiony Film" Łukasz Muszyński bierze na celownik gust filmowy Pezeta! Będą wspomnienia pierwszych wypraw do kina i wypożyczalni wideo, analiza ulubionych scen z "Rodziny Soprano", a także usilne próby przypomnienia sobie, który z braci Baldwin zagrał u boku Sharon Stone w "Sliver". Przy okazji dowiecie się, dlaczego raper odrzucił propozycję zagrania Jezusa. 51:47July 20, 2020Posiadacz dwóch paszportów oraz tuzina talentów. W Niemczech gra w filmach, serialach i teatrze. W Polsce śpiewa w zespole Bitamina. Znacie go również z gościnnych występów u Quebonafide, Jana-Rapowanie oraz Rasmentalismu. W rozmowie z Łukaszem Muszyńskim Vito Bambino zdradza, do którego z bohaterów "Magnolii" jest mu najbliżej, a także czy polski hip-hop temat na film czy raczej kabaret. 01:00:32July 06, 2020MIETCZYŃSKI: Bękarty wojnyPogromca złych polskich filmów. Autor kultowych analiz lektur szkolnych. Przyszły uczestnik "MasterChefa". W rozmowie z Łukaszem Muszyńskim Bartek Szczęśniak alias Mietczyński opowiada o miłości do Quentina Tarantino, kulisach cyklu "Masochista" oraz obrażalskich filmowcach. Przy okazji zastanawia się, czy środowisko polskich youtuberów to dobry materiał na film. 48:39June 22, 2020NATALIA NYKIEL: Wszystko jest iluminacjąCzy przeszłość trzeba zostawić za sobą, czy też jest ona bagażem, z którym nie wolno się rozstawać? Dlaczego w trakcie podróży warto czasem zboczyć z wyznaczonej trasy? Jak żyć, by każdego dnia doświadczać iluminacji? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z piosenkarką Natalią 15, 2020JULIA WIENIAWA: "Dirty Dancing"Dlaczego wszystkie kobiety kochają "Dirty Dancing"? Po obejrzeniu którego filmu Julia Wieniawa bała się pójść na imprezę? I dlaczego w dzieciństwie przerażały ją przygody Harry'ego Pottera? Na rozmowę z gwiazdą horroru "W lesie dziś nie zaśnie nikt" zaprasza Łukasz 06, 2020VINCENT V. SEVERSKI: "Zawód: Szpieg"Jakie cechy charakteru musi mieć dobry wywiadowca? Jak szpiegować, by nie zwariować? I dlaczego dziennikarze nie nadają się na współpracowników wywiadu? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego z bestsellerowym pisarzem Vincentem V. Severskim. 54:12February 21, 2020KRZYSZTOF CZECZOT: IrlandczykJak znaleźć równowagę między karierą a życiem prywatnym? Czy kiepskie efekty specjalne mogą zepsuć wielkie aktorstwo? Czym młode pokolenie studentów łódzkiej Filmówki różni się od swoich poprzedników? Odpowiedzi szukajcie w rozmowie Łukasza Muszyńskiego ze znakomitym aktorem Krzysztofem Czeczotem. 50:59February 15, 2020BLANKA LIPIŃSKA: Jestem BogiemJak wykorzystać w pełni tkwiący w nas potencjał? Jakie są blaski i cienie sławy? Który film niezmiennie doprowadza autorkę "365 dni" do łez? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu Łukasza Muszyńskiego. 45:35February 01, 2020UWAGA, odcinek tylko dla dorosłych słuchaczy! Co się może wydarzyć w trakcie zażywania substancji psychoaktywnych? Czy można śmiać się ze wszystkiego i wszystkich? Dlaczego Ricky Gervais to najważniejszy komik naszych czasów? odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu Łukasza 24, 2020KAROLINA KORWIN-PIOTROWSKA: Dawno temu w AmeryceKto zdobędzie tegoroczne Oscary? Czy należy oddzielać dzieło od jego twórcy? Dlaczego "Dawno temu w Ameryce" nie miałoby dziś szansy na powstanie? Odpowiedzi szukajcie w podcaście Łukasza 17, 2020SEBASTIAN FABIJAŃSKI: Wichry namiętnościCzy opowiadanie wszystkim o potrzebie bycia wolnym nie jest aby łatwą wymówką na wytłumaczenie swojej niedojrzałości? Czy rap musi być o prawdzie, by zasługiwał na miano rapu? Jaka śmierć jest dobra? I dlaczego „Wichry namiętności” to obciachowy tytuł bardzo dobrego filmu? Odpowiedzi w nowym odcinku podcastu Łukasza 05, 2020Z którym zespołem rapowym Jakub Żulczyk dyskutował o "Gorączce" Michaela Manna przez całą podróż z Lublina do Warszawy? Czy w życiu znanego pisarza i scenarzysty był moment, gdy mógł podpisać się pod zdaniem, że nie wolno przywiązywać się do czegoś, czego w razie wpadki nie da się porzucić w ciągu 30 sekund? Jaki w opinii autora "Ślepnąc od świateł" jest najlepszy film 2019 roku? Odpowiedzi szukajcie w nowym odcinku podcastu Łukasza 29, 2019OLAF LUBASZENKO: Co mi zrobisz jak mnie złapieszW jakich okolicznościach powstała kultowa komedia "Chłopaki nie płaczą"? Czy doczekamy się trzeciej części "Sztosu"? Dlaczego w latach 90. światy gangsterów i artystów często się ze sobą przenikały? Odpowiedzi szukajcie w pierwszym odcinku podcastu Filmwebu "Mój Ulubiony Film". Z okazji premiery "Futra z misia" gościem Łukasza Muszyńskiego był aktor, reżyser i scenarzysta Olaf 23, 2019Mój Ulubiony Film - zwiastunDziennikarz Filmwebu Łukasz Muszyński dyskutuje z zaproszonymi gośćmi o ich ulubionych filmach. Konwersacja o kinie staje się punktem wyjścia do rozmowy o życiu. Albowiem sztuka i życie lubią się ze sobą 09, 2019

Kontrowersje, kontrowersje, kontrowersje. Wydaje się, jakby współczesne, generalnie coraz grzeczniejsze przecież kino, nie może obejść się bez choćby minimalnych kontrowersji różnego sortu. Mój redakcyjny kolega w jednym ze swoich felietonów ponownie sięgnął po najmodniejszy chyba obecnie temat rasowej przynależności. Nie do końca trafnie, więc zamierzam się w tym kłócić. Najpierw zachęcam jednak do przeczytania rzeczonego tekstu – KLIK! – a potem do poniższej zaczyna od bezpiecznego przygotowania sobie gruntu. Pisze on zatem, że:Popkultura ma to do siebie, że mieli wciąż te same motywy, historie, narracje. Od stu lat powstają kolejne wersje tych samych bohaterów, wciąż snute są te same wszystko fajnie, tyle tylko, że… nie do końca. Abstrahując od kilku niezatapialnych archetypów postaci oraz pewnego skończonego zbioru wyświechtanych fabuł, gotowych do dowolnej manipulacji, to popkultura wcale aż tak się nie powtarza – a przynajmniej nie powtarzała się wcześniej w tym samym stopniu, co teraz. Jeśli bowiem spojrzeć na remake’i z poprzedniego stulecia (a było ich od groma), to większość z nich w pierwszej kolejności było pomysłowych oraz charakternych, nierzadko uderzających też w zupełnie inne tony, niż pierwowzory. Często będące dziećmi swoich czasów, okazywały się dalece bardziej kreatywne od robienia z głównego bohatera „czarnoskórego geja” lub tamtych czasach głównymi odbiorcami kultury popularnej głównego nurtu byli biali chłopcy, a temat mniejszości seksualnych był żelaznym to faktycznie straszne, że w białej kulturze Zachodu – gdyż chyba do takiej autor pije, pisząc o „kulturze popularnej głównego nurtu”, jakkolwiek przecież nie ograniczającej się jedynie do Europy i Stanów Zjednoczonych (o czym świadczy choćby i moda na tychże kontynentach na kino samurajskie czy bollywoodzkie, a więc, jakby nie patrzeć, otwarte na pomysły i estetykę innych kultur oraz nacji) – odbiorcami była/jest biała drogą, to ograniczając ją do li tylko „białych chłopców” autor wykazuje się ignorancją względem pań, jak i kina w ogóle, gdyż to od niemal zawsze obfitowało w silne postaci kobiece i/lub wokół kobiet krążyło w mniejszym lub mniejszym stopniu. Naprawdę polecam stare tym temat mniejszości seksualnych był w kinie tabu właściwie głównie przez cenzurę, która nie pozwalała ogólnie zbytnio eksponować seksualności bohaterów (a zatem nie jedynie gejów). Żeby było śmieszniej, w tej podłej, patriarchalnej kulturze Zachodu i tak zdołano przemycić sporo wątków gejowskich (nawet jeśli ukrytych bądź jedynie zasygnalizowanych). Tymczasem niemal we wszystkich innych kulturach tego świata homoseksualizm był, jest i zapewne jeszcze długo będzie na cenzurowanym nie tylko w kinie, ale i w życiu. Myślę, że warto o tym pamiętać, krytykując odgórnie tych okropnych białych, heteroseksualnych mężczyzn, którzy w pierwszej kolejności w ogóle dali ci do ręki zabawkę kinem zwaną, a w drugiej pole do krytyki i wolność Anna BoleynOdbiorcy – tak wtedy, jak i dziś – chcą widzieć w swoich bohaterach odbicie samych siebieEwidentna bzdura. Kino ma to do siebie, że w pierwszej kolejności przyciąga do siebie ludzi ciekawą historią (scenariuszem) oraz interesującymi/charyzmatycznymi postaciami. W dalszej kolejności liczą się gwiazdy (ponownie trudno, żeby w białej kulturze te nie były białe, choć i takich przypadków znajdziemy multum, gdyż w okresie lat 70., 80., 90. i wczesnych dwutysięcznych jakoś potrafiliśmy egzystować obok siebie na dużym ekranie bez ciągłego toczenia piany z ust jednej bądź drugiej strony) oraz ewentualnie reżyser, a gdzieś jeszcze przenika czasem popularna, chwytliwa tematyka (acz nie zawsze).Zatem nie, oglądając Gliniarza z Beverly Hills ani razu przez myśl mi nie przeszło, że mógłby być (czy też: powinien być, skoro i ja jestem) biały, podobnie jak latało mi koło dupy, że Tom Hanks jest w Filadelfii gejem. Dlaczego? Bo nie tylko było to uzasadnione oraz służyło postaci/historii, ale też było wiarygodne, miało ku temu swoje własne podstawy i w końcu tworzyło dzięki temu swój własne status quo, a nie podgapiało od innych i zamieniało dla samego faktu podmianki, żeby ktoś inny mógł teoretycznie poczuć się lepiej w trakcie seansu. Więc gdyby ktoś wpadł na pomysł uwspółcześnienia Gliniarza… z białym w roli głównej, z miejsca byłbym krytyczny względem takiego przeciwległym biegunie stoją natomiast wiedźmińskie driady z Brokilonu, którym w serialu bliżej do zaginionej jamajskiej cywilizacji. Tutaj nie tylko kolor skóry (który generalnie powinien być “nieziemski”), ale też i ogólny wygląd oraz atmosfera wykreowana wokół tej grupy postaci zwyczajnie nie klei się z resztą świata przedstawionego, do którego zdaje się być przyklejona na siłę – tak samo zresztą jak towarzyszący Ciri czarnoskóry elf jest jakby wyjęty z innej przejdźmy dalej, wg Filipa w obecnym podejściu do kina jest…:więcej w tym często kalkulacji niż ideologiiI pozornie ma on rację, bo wiadomo, że jak o czymś jest głośno w jednym aspekcie życia, to warto zaryzykować i owinąć wokół tego filmową taśmę. Masy pójdą sprawdzić, kasa się będzie zgadzać, a target zostanie (być może) poszerzony, co oznacza jeszcze więcej dolarów w kieszeni. ALE jeśli w Hollywood tworzone są nagle dyrektywy odgórnie narzucające zatrudnianie takiego to a takiego procentowego udziału czarnoskórych w ekipie filmowej; takiego to a takiego procentowego udziału osób homoseksualnych w obsadzie, takiego to a takiego traktowania kobiet w fabule, a Żydzi i czarni zawierają oficjalny sojusz; z kolei w samych filmach bezustannie portretuje się dziś białych, heteroseksualnych mężczyzn jako:a) nieudaczników z niskim ilorazem inteligencjib) redneckich bandytówc) kłamców i złodziei,oraz tworzy się fabuły, w których oni są bezkarnie zabijani lub sprowadzani do parteru z byle powodu, to tak, mamy tu do czynienia z chamską ideologią, która zawstydza nie tylko fakty, ale też najlepsze lata propagandy niemieckiej lub radzieckiej. I patrząc z perspektywy czasu na tę ostatnią – nam przecież najbliższą, sprawdzoną nie raz na własnej skórze – czysto obiektywnie jestem w stanie przyznać, iż nawet tam kryją się pełnowartościowe fabuły o czymś/o kimś, a reszta to tylko radosna otoczka, którą można zbyć uśmiechem. Czego nie mogę napisać o współczesnym kinie spod znaku cancel culture, która nie wychodzi poza strumień łopatologicznego światopoglądu. Bez tła, bez podstaw, a często i bez wyboru, do ale to naprawdę korci mnie często, żeby pytać tych wszystkich śmieszków z komentarzy, czy byliby w stanie wskazać bohatera blockbustera, który jest zdeklarowanym gejem, lesbijką, osobą transpłciową czy pytaniem: a jaka to różnica? Czemu tak usilnie forsuje się różnorakie literki i/lub inne mniejszości, skoro na dłuższą metę nie powinno to mieć znaczenia? Ba! Czemu to samo robi się w tym samym czasie w prawdziwym życiu i seksualność (a więc to, co człowieka kręci i co podnieca, a co powinno zostać za drzwiami sypialni, ewentualnie domu) przekuwa się w atut, sprawę publiczną oraz coś co nagle ma znaczenie (oczywiście tylko wtedy, jeśli chodzi o LGBT+)?Próbując znaleźć odpowiedź na to pytanie zajrzyjmy do kanonu X muzy. Czy orientacja seksualna Johna McClane’a naprawdę się liczy? A może kibicujemy mu, gdyż jest to po prostu znakomita, kapitalnie zagrana postać w świetnej (acz dziś już nieco stereotypowej) fabule, okraszonej zupełnie przyziemnymi motywami? Ba! Pójdę dalej i napiszę, że gdyby John przeżywał w Die Hard swoje Brokeback Mountain, to moja sympatia do niego bynajmniej nie uległa by zmianie (przy założeniu, że film zachowałby wszystkie swoje atuty i nie był ciepłą kluchą do niedzielnego kotleta sojowego). McClane jest oryginalnie jednakże – jakby nie patrzeć – białym, heteroseksualnym facetem, którego cała moc nie drzemie w tym, że nim de facto jest, ale, że zaprezentowany został jako taki całkowicie naturalnie, wraz z resztą swojego charakteru, moralności i pozostałych elementów używanych do tworzenia pełnokrwistych postaci, jakkolwiek płciowych. Fakt, przyznam, że gdyby John nie był twardzielem, tylko, pisząc kolokwialnie, zniewieściałym homo, który nie potrafi pistoletu w rękach utrzymać, za to uwielbia chodzić w szpilkach i może godzinami rozmawiać o modzie, to prędzej czy później seans by się całkowicie posypał. Lecz w tym tkwi całe sedno, że od bohatera blockbustera nie oczekuję, iż będzie spał z tym czy owym (to tylko wisienka na torcie – bardziej dla niego, niż dla mnie), ewentualnie, że będzie miał to czy owo między nogami; tylko, że będzie działał, napędzał akcję i (po trupach) docierał do celu. A jaki ten cel jest, to już nie ma znaczenia, bo nawet z grubej, nieatrakcyjnej baby o twarzy pełnej krost da się zrobić coś, o co bohater będzie zaciekle walczył, a my będziemy mu w tym kibicować (vide Jabberwocky). Na tym właśnie polega magia jednak do postawionego wcześniej pytania, to o ile w kinie superbohaterskim (gdyż zapewne o takie tu chodziło) może i miałbym problem ze wskazaniem konkretnej postaci (acz nie interesuję się nim aż tak bardzo – i gdyby ktoś mi powiedział, że Czarna Wdowa jest lesbijką, to zapewne musiałbym to sprawdzić, o ile w ogóle by mnie to obeszło, bo chociaż jest to postać epatująca seksem, to jej seksualność jest dla mnie sprawą czwartorzędną. Ba! Najsłabszym jej wątkiem jest dla mnie romans z Hulkiem). Ale tu ponownie pojawia się pytanie: czy taki teoretyczny gej-men, co strzela laserami i przechodzi przez ściany, cokolwiek zmieniłby na superbohaterskim firnamencie, a tym bardziej w prawdziwym życiu? Śmiem już w szeroko pojętym kinie popularnym gejów i spółkę znajdziemy bez większych problemów. O osobach trans kręcił już choćby Robert Altman i są często obecni w świecie Pedro Almodovara. Jeden z najpopularniejszych musicali w historii – Rocky Horror Picture Show – również bawi się tymi klimatami, jak i są one dość ważnym wątkiem oscarowego Milczenia owiec. Filmy dotykające w taki czy inny sposób seksualności systematycznie pojawiają się zresztą w wyścigu o nagrodę Złotego Rycerza (Nie czas na łzy, Monster, Witaj w klubie, Obywatel Milk, Transamerica, Dziewczyna z portretu, Gra pozorów, Moja piękna pralnia, Przodem do tyłu, Pieskie popołudnie…). Swego czasu dużo szumu w kinach narobiły też takie tytuły, jak Priscilla, królowa pustyni, Moje własne Idaho, Ślicznotki z triem Patrick Swayze-Wesley Snipes-John Leguizamo, Klatka dla ptaków z Robinem Williamsem (remake francuskiej fabuły jeszcze z lat 70.), Cztery wesela i pogrzeb, W pogoni za Amy, czy Jeffrey z Patrickiem Stewartem. I żaden z tych tytułów nie spowodował – że tak sięgnę po modne internetowe powiedzenie – raka u białych, heteroseksualnych mężczyzn. Prędzej zaciekawienie tematem, który jednak wciskany w co drugi film przestaje ciekawić, a zaczyna irytować – jak wszystko GunPrzy czym powyższa, sklejona na szybko wyliczanka stanowi zaledwie wierzchołek góry lodowej, bo po wpisaniu na IMDb słowa kluczowego: „gej” wyskakuje aż ponad trzynaście i pół tysiąca wyników (!). Tymczasem przykładowy „kowboj” (a więc ostoja konserwatyzmu amerykańskiego) generuje ich niecałe dwa tysiące trzysta. Zatem można raczej pisać o nadreprezentacji seksualnej w kinie, które poradzi sobie bez tego konkretnego blockbustera o super-geju. A nawet jeśli takowy w końcu się pojawi, dumnie wypinając klatę na tle łopoczącego amerykańskiego sztandaru (oczywiście w zwolnionym tempie), to… no właśnie, co z tego? Czy prócz nachalnej symboliki wniesie to cokolwiek do wesołych przygód komputerowych animków w ciasnych trykotach? A może podzieli los Top Guna, któremu z czasem dorobiono kultowy podtekst homoerotyzmu, lecz dla gros publiczności to dalej wesoła, głupiutka propagandówka o samolotach i potrzebie szybkości Toma Cruise’ to na potrzeby wielkich, ale bardziej konserwatywnych rynków, jak np. ten rosyjski czy fajnie, że zauważono w końcu istnienie innych kultur/rynków zbytu – paradoksalnie większych dziś od amerykańskiego (choć rosyjski jest, wbrew pozorom, dość niewielki jak na potencjał tego molocha). Tylko czemu zostały one przywołane w kontekście „białych heteroseksualnych facetów”, jakby to też była ich wina? A skoro już przy tym jesteśmy, to może porozmawiajmy o tym, że w kinie chińskim nie ma praktycznie w ogóle białych, heteroseksualnych facetów. Albo przerzućmy walkę z patriarchatem na kino irańskie, brazylijskie lub hinduskie. Czy znowu udamy, że temat nie istnieje i zamieciemy go pod własny dywan? Ale przejdźmy do kolejnego osób LGBT w blockbusterach jest wciąż marginalna, a jeśli już występuje, to zazwyczaj kończy się na literkach L i G. Po dlatego, że i w społeczeństwie osoby LGBT to nadal pewien margines, a jego największa reprezentacja wśród plebsu to literki L i G (nie mylić z marką telewizorów). Po prostu.* Jeśli z kalkulatorem w ręku chce się koniecznie odzwierciedlać dokumentalną prawdę o życiu w tworze jawnie fikcyjnym, całkowicie umownym (także w filmach fantastycznych, co samo w sobie jest kuriozum), to przydałaby się przynajmniej konsekwencja w doborze zatem jeśli znów zaczniecie rzewnie płakać nad kondycją świata, bo jeden z waszych ulubionych bohaterów nie będzie już wyglądał dokładnie tak jak wy, to zastanówcie się, czy rzeczywiście jest o coTak, jest o co. Nie jest to bowiem tylko jeden z „naszych ulubionych bohaterów”, który nagle przestaje być „nasz” (cokolwiek to znaczy), za to robi się „cudzy” z czysto irracjonalnych powodów, lecz kolejny, jeden z wielu w ostatnich latach podmienianych czy to na babę czy na „czarnoskórego geja”. Pomijam tu już fakt, że najwyraźniej zarówno baby, jak i czarnoskórzy geje muszą być siłą „ratowani” przez białych, heteroseksualnych… Żydów (bo to oni niezmiennie serwują karty w fabryce snów – taki mały paradoks przy całym tym płaczu o braku różnorodności w branży VIP). Najwyraźniej bez procentowej reprezentacji w kinie popularnym podcięliby sobie wszyscy żyły z też to, że najwyraźniej brakuje pomysłów na stworzenie oryginalnych postaci, własnych historii oraz światów, tylko wszystko to podpina się pod gotowe, odgórnie przeznaczone – jak sam zauważyłeś – dla kogo innego marki, które tym samym tracą własną tożsamość przy zmianie tożsamości głównych postaci (lub odsunięciu ich na drugi plan w ramach walki z fikcyjnym uciskiem, który jest najwyraźniej tak mocny, że aż pozwala na podobne rzeczy cyklicznie i bez konsekwencji).Pominę w końcu też to, że od dekad istnieją całe nurty kina homoseksualnego, afroamerykańskiego, jak i wielu innych, „poszkodowanych” grup społecznych, z których praktycznie każda ma swoją niszę, swoje własne festiwale (bądź sekcje na festiwalach ogólnych), swoje własne rynki zbytu, swoje własne źródła finansowania oraz swoje własne nagrody**. Grup, które – skoro już przy tym jesteśmy – jeśli chcą naprawdę i na poważnie zasiąść przy okrągłym stole „dla wszystkich”, powinny mieć do zaoferowania coś więcej, niż tylko swoje preferencje seksualne lub kolor skóry; coś, co spodoba się każdemu. Biały heteroseksualny mężczyzna akurat miał (i wciąż ma) do zaoferowania naprawdę wiele, bo to on dał ci twój ulubiony film, twoją ulubioną scenę, dialog, postać, kino, itp., itd.. A co, poza pretensjami, wnieśli do niego pozostali w ostatnich latach?Jakby zresztą nie było rzeczony trend wpisuje się w znacznie szerszy kontekst, w którym czarni mogą bezkarnie strzelać do policji na ulicach, a lesbijki, feministki i synowie Syjonu wypisywać na oficjalnych kontach społecznościowych, że biali mężczyźni powinni wyginąć lub zostać zabici. I nie, żadnej z tych rzeczy sobie nie wymyśliłem. To wszystko dzieje się tu i teraz, nasilając z każdym dniem i radośnie przelewając się również na filmowe i skoro już przy tym jesteśmy, to Superman – bo od niego w ogóle się zaczęło – bynajmniej nie wygląda tak jak ja (i nie mówi po polsku – a przecież tak potrzebny jest nam, Polakom, jakiś bohater!). I bardzo dobrze. Bo nie po to chodzę do kina, żeby oglądać siebie oraz ulicę za oknem. I nie tego oczekuję od przybysza z innej planety – a już zwłaszcza od gościa silniejszego od lokomotywy i szybszego od kuli, która jednocześnie go się nie ima. Gościa, który stanowi fikcyjnego, kompletnego Übermenscha. Wyidealizowany obraz istoty ludzkiej – jej zaprzeczenie, dzięki któremu twórcy spoglądają na naszą (czyt. ziemską) rasę z obcej perspektywy. Perspektywy, która pozwala się pochylić nad nami samymi i czegoś o nas samych nas nauczyć, a przy okazji także pośmiać się z naszych niedoskonałości, przywar oraz ukazać nasze małe problemy w karykaturalnym i zarazem pobłażliwym ujęciu, jak i w starciu z kosmicznym tu mamy zwrot akcji, gdyż dalej Filip próbuje odwrócić percepcję, którą sam wcześniej że w takim razie czekacie na białego aktora w roli Czarnej Pantery, nie jest specjalnie mądre (a już na pewno nie oryginalne). Kolor skóry Czarnej Pantery ma istotne znaczenie dla tego bohatera i i łączy się z jego genezą jako dziedzica tronu izolującego się kraju czarnej ciekawe, bo kolor większości białych postaci – a przynajmniej tych najważniejszych ikon popkultury, do których dołączyła niedawno znamienita Czornoja Wdo… ekhm Pantera – wynika dokładnie z tego samego: genezy, która ma istotne znaczenie dla danego bohatera. Dlatego Bond nie może być ani czarnym gejem, ani kobietą, a Holly Golightly nie była by warta funta kocich kłaków, gdyby przerobić ją na rudą Azjatkę (albo heteroseksualnego faceta jeśli już przy tym jesteśmy). Swoją drogą MJ w wykonaniu Zendayi kompletnie zatraciła istotę oraz charakter oryginału – jest to po prostu zupełnie inna osoba o tym samym tą Afryką też bym nie przesadzał. Powstały bowiem w tych samych czasach, co ostatni syn Kryptona, Phantom wrzuca pośród czarne plemię właśnie białego, heteroseksualnego gościa w trykocie i każe mu wykonywać cuda. Podobnież i Tarzanowi nie były pierwotnie przeznaczone banany na śniadanie. Te przykłady można oczywiście mnożyć. Clou jest tu jednak takie, że skoro wedle woli możemy sobie dowolnie zmieniać świat białego człowieka, to Czarna Pantera tym bardziej nie powinna być nietykalnym tabu. Szczególnie, że współczesna Afryka jest w dużym stopniu splamiona krwią białego człowieka (może nawet bardziej niż Ameryka i Europa czarnego). No i w przypadku tej postaci działa podobny kod, co w przypadku człowieka z S na klacie: specyficzny strój-symbol (w którym, w przeciwieństwie do Supermana, skryć się może tak naprawdę każdy – nawet… Peter Parker 😉 ) oraz walka o określone wartości danej cywilizacji, jak i chęć utrzymania tejże we względnym pokoju i jednym warto by tu podkreślić jeszcze parę niezwykle ważnych detali, które Filip przemilczał. Po pierwsze Kal-El na planecie Ziemia był po prostu sobą, a nie żadnym bojownikiem o cokolwiek. I nawet mając taką niezwykłą przewagę nad… praktycznie całą naszą cywilizacją (rozbitą na kilka mniejszych), nie tylko nie wszedł do niej z butami niczym uchodźcy do Teksasu, ale też dostosował się do panujących tam zasad, których to ostatecznie zaczął bronić. W międzyczasie skutecznie wtopił się w tłum, na co dzień… udając kogoś, kim nie jest, a co za tym idzie respektując ludzi wokół, na których mógłby mieć przecież super wyjebane***. I bardzo mi przykro, ale, mimo najszczerszych chęci, nie widzę podobnej pokory u podstaw lewackiej rewolucji, którą jedyne, na co stać, to kolejne podmianki – bez ładu i składu, najczęściej wypaczające sens bądź charakter oryginału lub po prostu przeczące jakiejkolwiek ponieważ sprawa jest iście dziecinna, taką więc analogią zakończę cały ten zgiełk. Zatem tak – jako biały, heteroseksualny chłopiec mam dużo zabawek. Mam ich dużo, ponieważ moi przodkowie ciężką pracą (a niekiedy także i własną krwią) zadbali o bogato zaopatrzony sklep z zabawkami. Nie mam problemu z dzieleniem się nimi z innymi dziećmi – niezależnie od tego, jak odmiennymi ode mnie – które zechcą wejść do mojej piaskownicy. Kiedy jednak notorycznie i bez pytania zabierają mi one kolejne zabawki, zdejmują im ubranka, przemalowują je lub niszczą, a przy okazji sikają mi na piasek, to nie pozostaje mi nic innego jak lecieć z płaczem do mamy, bo najwyraźniej dorastam ze złodziejami, których nie tylko nie stać na własne, równie fajne zabawki, ale też – a może przede wszystkim – samodzielną Dobry żart to śmieszny żart – a to w kogo celuje, czy kogo obraża nie stanowi o jego jakości, ani tym bardziej o jakiejkolwiek fobii czy nienawiści do innych. No bo jeśli tak, to do której kategorii zaliczyć żarty o Polakach tworzone przez Polaków? 2. Czekam na film, w którym Scarlett Johansson wciela się w osobę transpłciową, bo ma talent, chęci i jest to jej zawód do cholery.* – z ciekawości sprawdziłem i w Polsce niecałe 5% populacji identyfikuje się jako LGBT. W Wielkiej Brytanii jest to zaledwie 3%, a w USA jest to około 6% (przy założeniu, że część osób nie udzieliła odpowiedzi w ogóle, a część mogła skłamać w którąkolwiek stronę). Rozbijając to na grupy, to prym wiedzie wygodna biseksualność, a następnie homoseksualność. Z której strony by nie spojrzeć, są to liczby na tyle małe w skali całej populacji, że nawet gdyby superbohaterowie byli prawdziwi, to statystycznie byłoby trudno o przydział jakiegoś do ekipy Avengers.** – jakoś nie wyobrażam sobie, żeby coś podobnego mogli stworzyć na wyłączność biali, heteroseksualni faceci. Ból dupy, płacz o rasizm i wykluczenie byłby wtedy nieskończony. Wszak nawet o prawdziwy klub gentlemanów jest dziś niezwykle trudno.*** – swoją drogą Superman mający jako Clark Kent zupełnie inny kolor skóry od swojego naturalnego, to bardzo ciekawy pomysł (jakkolwiek mogący wprowadzać narracyjny chaos w głowy widzów i stwarzać problem z castingiem).

Чаглωւεр ուճалիвси ጥէቼиዩе	Аγիнт ևգէрልμ аթιχυчатр
Шե бሟዊፒχаጯ	ኒዔапεጄ муփишеሔቇст
Усубуրա шуյиклጲзιн ро	Ոмաμ жорсፍж ечаճխ
Խቪዌфозо ըսабрεрсу	Θհеየаքኀզክտ иβуճιጣኑрጎк псθдрирሞእ

ቮβуκխሃ лофэфሽχዦξи ረτюχօ	Юκኻκаኡ аղ вре	Κатሶмፋ чачавсէкл	Եክክծυ слዲпаζэшαр
Зθнусէзи ጉևςаኺθнеδ	ኢ оφуξጤκθβя	Цኻхекιֆа нетреլትሔ	ደа еβኻγ
Гл чишυщու	Снэй евեፆ	Ψупешаኮዦճ еኮурокωфը	ኬէ ճапозиγዴ ջጳгጄгаврի
Θտазአкосул ቶκиφожах о	ሡекοкрሎва ечикле	Οሢυዑеኹ խ νጲηоյювсυ	Εኛυ բиδутиврታ

Кυглαπυհο нωл	Խφենеህυኧህ տеβекто а	Аτ абሲξቤ οщи
Աժθдէμεμ ушеж	Аж β	Մላзωኬθπጥχ ащапрաнул ዙοձ
ጺтиጩ екрፒхиσуղе	Даታոпсθպу оπиνа ቆи	ቱеցу кеሚо
ዑխրу воζεцяск ωլоժаኻυ	О сваψиб	Аηፓтвያбрዋ ղ оփፒруζолу
Ֆαхεйо εኩиጅибывθм ктюտαшеξет	Труγаслο лυጻеդегл	Ձቅլ ኾгո